logo-samandehi

    قوانین انجمن:
  • سرقت ادبی ممنوع
  • هر شاعر می تواند هر هفته یک شعر درج نماید. اشعار در پایان هفته توسط مدیران بررسی و تایید می گردد.
  • از ارسال تاپیک و کامنت موهن جداً خودداری نمایید و از نقد غیر تخصصی و احساسی بپرهیزید.
  • به جای درج پاسخ های کوتاهی مانند «زیبا بود» ، از گزینه ی «تشکر» استفاده نمایید.


آخرین موضوع ها: --- تبریک سال نو --- انتشار مجموعه غزل «نشسته در ته فنجان» اثر سید مهدی حسینی( مسافر) --- آغاز فعالیت کانال تلگرام انجمن شاعران جوان --- آغاز فعالیت صفحه ی رسمی اینستگرام انجمن شاعران جوان --- ثبت اشعار اعضای انجمن در سامانه ثبت وزارت ارشاد --- جلسه حضوری کارگاه تخصصی غزلترانه --- گزارش دومین عصر شعر ۳۱ تیرماه ۹۵ --- مسابقه فیلم نامه نویسی ---

ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
پاسخ به چند پرسش
۹۳/۱۰/۱۹, (۱۲:۰۲ صبح)
ارسال: #1
پاسخ به چند پرسش
با سلام و سپاس

بانو هما گرامی در کامنت ارسالی شان 3 پرسش زیربنایی در مورد شعر نیمایی و کاربرد و عدم کاربرد قافیه در بندها مطرح نمودند . پرسش هایی که می تواند پرسش های شما دوست عزیز هم باشد .

***
.
.
در پرسش نخست پرسیده اید :
- آیا در شعر نیمایی حتما باید قافیه در هر بند رعایت شود،؟؟

پاسخ :
خیر . در شعر نیمایی لزومی ندارد که حتمآ در هر بند قافیه رعایت شود . استفاده از قافیه فقط در ابیات و در بندهای مقفی باید رعایت شود . و در صورت استفاده از قافیه باید قافیه های یک بند آنقدر از هم فاصله نداشته باشند که از ذهن خواننده فرار کنند . باید لذت قافیه در بندهای مقفی در حین خواندن به مخاطب منتقل شود . .
شعر نیمایی می تواند پنج شکل متفاوت از هم داشته باشد :
1- شعر نیمایی در شکل اول آن می تواند فقط بر پایه ی سلسله ای از "ابیات "سروده شده باشد . ابیاتی که تساوی ارکان در هر بیت جدای از بیت دیگر باشد . ولی ریتم تمام ابیات آن باید یکسان باشند . ( اگرچه نیمایوشیج در اواخر عمرش به این اعتقاد رسیده بود که از ریتم های نزدیک بهم , در شعر نیمایی می توان استفاده نمود . و من هم این اعتقاد و این دیدگاه را کاملآ قبول دارم و شرط استفاده از ریتم های نزدیک بهم را در آن می بینم که شاعر در هنگام تغییر ریتم باید چنان استادانه ریتم را تغییر دهد که برای مخاطب فاش نباشد . ولی آن را فعلآ به هیچ کدام از دوستان سفارش نمی کنم چرا که اینکار مستلزم مهارت بالا در تغییر ریتم هست . اگر مایل باشید در رابطه با آن و با استناد به هنر موسیقی و آواز ایرانی مطلبی را اضافه خواهم کرد تا مطلب شفاف تر و قابل فهم تر بشود ) متاسفانه این گونه مورد استقبال شاعران نیمایی سرا قرار نگرفته است . ولی بصورت تئوری مورد تایید است . و امید که شاهد چنین اشعار نیمایی هم باشیم . برای سرایش چنین شعری لازم هست که شاعر نیمایی سرا در شعر کلاسیک و قالب های مختلف آن به مهارت بالایی رسیده باشد .

2- شعر نیمایی در شکل دوم آن می تواند فقط بر پایه ی سلسله ای از " بندهای مقفی " سروده شده باشد . اینگونه شعر می تواند فرم های مختلفی داشته باشد . و این گوناگونی به خاطر تنوع بندهای مقفی از لحاظ بکارگیری قافیه در هر بند می باشد . در این رابطه چون هنوز بندهای مقفی نامگذاری نشده اند و شرط نامگذاری بر روی هر بند این هست که انتخاب نام بتواند معرف بند باشد و این کار بسیار سختی هست . مطالبی را در این مورد بعدها در مقالاتی خدمت دوستان عرضه خواهم کرد . در رابطه با شعر نیمایی هیچ مطلب به درد بخوری که بتواند کمکی به علاقمندان به شعر نیمایی بکند در اینترنت نخواهید یافت . و بزرگترین علت به حاشیه رفتن شعر نیمایی همین کمبود منابع و تحقیقات درباره شعر نیمایی هست .


3- شعر نیمایی در شکل سوم آن می تواند فقط بر پایه ی سلسله ای از " بندهای غیرمقفی " سروده شده باشد . در چنین شعری برای پر کردن موسیقی کناری (یعنی قافیه و ردیف ) بهتر است که شاعر نیمایی سرا روی موسیقی درونی و بیرونی و معنوی شعر بیشتر کار کند تا بتواند جای خالی قافیه را پر کند ..

4- شعر نیمایی در شکل چهارم آن می تواند ترکیبی از "بندهای مقفی" و "بندهای غیر مقفی" باشد .

5- شعر نیمایی در شکل پنجم آن می تواند ترکیبی از ابیات و بندهای مقفی و یا غیر مقفی و یا هردو با هم باشد . در مورد کاربرد ابیات در این شکل از نیمایی تساوی ارکان الزامی هست . و حتی شاعر نیمایی سرا می تواند هر کدام از قالب های کلاسیک را ضمیمه ی بندهای مقفی و غیرمقفی کند .

.........................................................

پرسش دوم :
- اگر شعری قافیه داشت " (( نه به صورت بکارگیری در بندهای مقفی ))"اما از نظر خوانش چشمی و زبانی دارای ریتم بود آیا مشکلی ایجاد نخواهد شد؟

پاسخ :

نخیر . مشکلی ایجاد نخواهد کرد . به مبحث بندها که رسیدیم خواهیم گفت که علاوه بر اینکه در اقسام بندهای مقفی وجود قافیه لازم هست . ما گونه ای دیگر از بکارگیری قافیه را داریم که در بین چند بند استفاده می شود . فرض کنیم که شعر نیمایی ما از 5 بند تشکیل شده است و قافیه ها فقز در جمله ی آخر هر بند بکار گرفته شده است و به این شکل :
................................
................................
................................
........................ قافیه

................................
................................
................................
........................ قافیه

................................
................................
................................
........................ قافیه

................................
................................
................................
........................ قافیه

................................
................................
................................
........................ قافیه

در شعر نیمایی بندها از لحاظ قرار گرفتن قافیه در آنها گونه های مختلفی دارند . که در آینده به آن خواهیم پرداخت . برای مثال در گونه ی چهارپاره ای آن چند شکل متفاوت داریم . و یا در گونه ی سه گانی آن به همین ترتیب . بزرگترین مشکلی که در چندسال اخیر در تحقیقاتم در مورد شعر نیمایی با آن روبرو بوده ام نامگذاری برای قاعده ها و بندها و غیره .. بوده است . متاسفانه بنیانگذار شعر نیمایی تمام عمر خود را صرف قبولاندن دیدگاه خود در مورد عدم تساوی ارکان در شعر فارسی نمود و مخالفت هایی که با او شد او را از قاعده مند کردن شعر نیمایی باز داشت .
شاگردان نیما ( مثل فریدون مشیری و اخوان ثالث و فروغ فرخزاد و احمد شاملو ( این احمد شاملو مسیرش را از نیما جدا کرد و فقط بر روی بندهای غیرمقفی و حذف فاکتورهای موسیقیایی شعر , مسیری جداگانه را ادامه داد که به شعر سپید و یا شعر شاملویی معروف شد . اینکه آیا سپید شعر محسوب می شود و یا خیر به خاطر زیرپا گذاشتن موسیقی که از الزامات شعر فارسی هست . هنوز بین شاعران اختلاف نظر هست . و بین شاعران یک دیدگاه واحد و یک اتفاق نظر وجود ندارد . برخی آن را شعر و برخی نثر می نامند . ) اگرچه شاگردان نیما یوشیج در به نمایش گذاشتن شعر نیمایی سنگ تمام گذاشتند . ولی هیچکدام قدم مثبتی برای نامگذاری قاعده ها و بندها و استخراج آنچه از اندیشه های نیما می توان برداشت کرد برنداشتند . و این هم دلیل داشت . آنها عمرشان را صرف تثبیت شعر نیمایی نمودند تا به عنوان یک سبک سرایشی نوین مطرح شود و مطرح شد .
وظیفه ی نیمایی سرایان امروز , سنگین تر از نیمایی سرایان دیروز هست . چرا که علاوه بر زنده نگهداشتن شعر نیمایی باید کمبود منابع در مورد شعر نیمایی را با تحقیق و قاعده مند کردن و نامگذاری بندها برای آموزش آسان علاقمندان به شعر نیمایی فراهم کنند . و این کارها لازم هست و چنانچه صورت بگیرد بدون تردید شعر نیمایی از حاشیه به متن باز خواهد گشت . و این اتفاق خواهد افتاد .

...........................................

پرسش سوم :
- اگر شعری قافیه های مقفی داشت اما در یک بند به عنوان مثال(سهوا یا عمدا)این اصل رعایت نشده بود ایرادی به آن شعر وارد است و یا خیر؟
پاسخ : خیر ایرادی به آن وارد نیست . در پاسخ به پرسش نخست یادآوری کردیم که شعر نیمایی شکل های مختلفی دارد . و در شکل چهارم آن به همین مورد اشاره کردیم .

.
.
.

Heart ... (( ایرانیان سلام )) ... Heart
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط صــــــــــبا ، هما توکلی پور ، شاعره ، مسعود عبدالمنافی ، لیوزا ، از یاد رفته ، نارون ، لیلا نقشبندی ، اوای شب ، سحری ، بهروز مرادی ، آسمان آبی ، ارش ت ، پری سپهری
ارسال پاسخ 


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان

در گوگل محبوب کنید :