logo-samandehi

    قوانین انجمن:
  • سرقت ادبی ممنوع
  • هر شاعر می تواند هر هفته یک شعر درج نماید. اشعار در پایان هفته توسط مدیران بررسی و تایید می گردد.
  • از ارسال تاپیک و کامنت موهن جداً خودداری نمایید و از نقد غیر تخصصی و احساسی بپرهیزید.
  • به جای درج پاسخ های کوتاهی مانند «زیبا بود» ، از گزینه ی «تشکر» استفاده نمایید.


آخرین موضوع ها: --- آغاز فعالیت کانال تلگرام انجمن شاعران جوان --- آغاز فعالیت صفحه ی رسمی اینستگرام انجمن شاعران جوان --- ثبت اشعار اعضای انجمن در سامانه ثبت وزارت ارشاد --- جلسه حضوری کارگاه تخصصی غزلترانه --- گزارش دومین عصر شعر ۳۱ تیرماه ۹۵ --- مسابقه فیلم نامه نویسی ---

ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 1 رأی - میانگین امتیازات: 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
کشف یا اتفاق در شعر
۹۴/۳/۱۵, (۰۹:۲۰ عصر)
ارسال: #1
کشف یا اتفاق در شعر
کشف يا اتفاق
خیال ، آنگاه رخ می نماید که گوینده ، سخنی متمایز با واقعیت علمی بگوید . به این ترتیب ، واژه هایی که پیش از آن با هم همنشینی خاصی نداشته ، بر اساس رابطه ای که ذهن شاعر وجود داشته باهم پیوند می یابند . طبعآ باید رابطه ای وجود داشته باشد و نمی توان به طور اتفاقی هر چیز را به چیزی دیگر ربط و تصور کرد که تصویری ایجاد شده است . وقتی عبدالسمیع حامد می گوید :
ز دور ، هودج رنگین گل به چشم آمد
قریب تر شد و تابوت سرخ یاران شد
« رنگ سرخ » و « بروی شانه قرار گرفتن » را به عنوان رابطه هایی که می توانند بین « هودج رنگین گل» و « تابوت یاران » وجود داشته باشند در نظر داشته و تصویر را بر مبنای این رابطه ها ساخته است ، که زیباست و مملوس .
ولی گاهی شاعر می پندارد که صرف متفاوت بودن بیان ، کافی است و لزومی ندارد که رابطه ای حسی و شاعرانه بین اجزای خیال وجوداشته باشد و بنابر این ، بدون این که کشفی در پس زمینۀ کار باشد ، شروع به تصویر سازی می کند . این بیتها از احمد عزیزی را ببینید :
ای صدای صاف تصنیف صدف
و ای عبور عاج در عصر علف
ای تو در لا لای لادن لب زده
و ای تو بر شولای شبنم شب زده
ای غبارستان ما را سایه سار
و ای به وهم آباد ما آیینه زار
ای به جنبل ، جعبۀ جادوی ما
و ای تو توتم خانۀ تابوی ما
البته برای صدف تصنیفی تصور کردن و برای آن تصنیف ، صدای صافی قائلشدن ، کاری است از نوع خیال ، ولی خیالی که ناشی از یک تجسم نبوده و لاجرم نمی تواند در ذهن مخاطب هم مجسم شود . آنچه این کلمات را کنار هم نشانده ، تناسب لفظی آنها بوده نه نگرش تخیلی شاعر . بیتهای بالا نمونه هایی افزاطی و پر رنگ از تصویر سازی اتفاقی بودند ، این عمل به صورت ملایمتر و مخفی تری صورت می گیرد ؛ یعنی شاعر واژه ای را بدن در نظر داشت جنبۀ تصویری آن در جایی می گذارد و ترکیبی می سازد که شاعرانه به نظر می آید ولی خالی از بار تصویری است . کاربرد فراوان کلمه هایی چون « عشق » ،« دل » ، « آفتاب » و امثال آنها در شعر بعضی شاعران امروز در حالی که گاهی اصلآ نیازی به آنها نیست ، شکلی از همین گونه تصویر سازی است . این چند بیت را ما از پایان چند رباعی انتخاب کرده ایم .
این خون خدا بود که از رگ رگ تو
با جوشش سرخ عشق بیرون می ریخت
¤
بنگر که شهید ِ خفته در دامن خاک
در مشرق عشق ، آفتابی دگر است
¤
برخیز و بیازمای خود را چون تیغ
در پهنۀ عشق ، آزمودن شرط است
¤
بر سینۀ صحرایی ام از خنجر عشق
زخمی است که آهنگ شکفتن دارد
البته عشق در این بیتها بی مفهوم نیست و معنایی را می رساند ولی نقش تصویری بارزی ندارد . ما هم به همین قیاس می توانیم کلمات بسیاری را به عشق بچسبانیم و تصویر سازی کنیم . هر جا تصویر سازی تا این حد ساده شود ، معلوم می شود که کیفیت نازلی دارد .

تا شدم حلقه به گوش در میخانه ی عشق
هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم
حافظ
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط بهروز مرادی ، لیلا نقشبندی ، فرهاد گل ، حسين زارعي ، مهرناز ، *ساغر*
۹۴/۳/۲۰, (۰۴:۲۳ عصر)
ارسال: #2
RE: کشف یا اتفاق در شعر
سلام و عرض ادب خدمت شما دوست گرانقدر ممنون از شما بابت این همه زحمات که متحمل شدید تا این موضوع خیلی زیبا را آماده کنید واقعا زحمات تان قابل قدر است شاد و پیروز باشید در پناه حق

عاقبت با یک غــــــزل، او را هــــوایی میکنم
بعدِ عـــاشق کردنش، خود را فــــدایی میکنم
گفته اند او عاشقِ شعر است و شاعر پیشگی
با همـــــین ترفــــنــــد، از او دلربــــــایی میکنم
"امیر جان دل"
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط meep ، فرهاد گل
ارسال پاسخ 


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان

در گوگل محبوب کنید :